“Je leeft niet alleen voor jezelf.” Gisteren hoorde ik het de minister president zeggen.

Vorige week heb ik andere bestuurders horen spreken over “offers brengen”. Gisteravond zag ik in de zendtijd van een politieke partij een kloppend hartje met een aanmoediging zorg voor elkaar te hebben. En een publieke omroep is een samenwerking aangegaan met de Luisterlijn, om eenzaamheid, angst en zorgen te bestrijden.

We leven in een bijzondere tijd, dankzij een virus. Voor het oog onzichtbaar, maar niet te min maakt het dat iedereen, wereldwijd, anders leeft.

Zo’n zin al hierboven, zou ik ook goed hebben kunnen schrijven in een preek met Pasen of Pinksteren. Dan zou ik het woord ‘virus’ hebben vervangen door ‘God’, door ‘Christus’, door ‘Gods geest’. Voor gelovigen zou dat een vertrouwde waarheid zijn, maar veel mensen zouden die zin met ongeloof lezen. Maar misschien wordt dat anders.